بَست نشسته ام در حریم ِحرم ِ عشق جایی میان خوف ورجا انتظار و امید باشد که تسکینی باشد برای داغ ِ فقدان زدگی ام آویزان به ضریح ِ مقدس ِ دوست داشتن ِ از دل وجان جایی میان ِ لذت وهراس، شوق و اندوه باشد که ساحلی باشد برای موجهای ِاز پا در اندازِ تنهایی ودلتنگی هایم... دخیل بسته ام به مظهر ِ ایستاده در

این تخم لق ِ " عشق خز است " را آنهایی روی زبان ها انداختند که هرگز ممد ِحیات ومفرح ذات بودنش را تجربه نکردند. آنهایی که در طول زندگی شان حساب گر بوده اند و از وادی ِ عشق به اندازه ی کافی نتوانسته اند غنیمت جمع کنند ورهایش کرده اند و به ساحت ِ مقدسش ، برچسب زده اند آنهایی که اهل ِبده بستان ه